Unutmak

0
208
151205-PAN400(CON)
151205-PAN400(CON)

UNUTMAK

Unutmak büyük bir nimettir çünkü hatıralar yaşlanmaz; onları her gittiğimiz yere sürüklemek hayatı imkânsızlaştırır. Biberin acısını unuturuz ama acıttığını hatırlarız ve öğrenerek yaşarız. Geçmişte kalan olaylar kristalleşir ve hafızamızın tozlu çekmecelerine konur. Geride bıraktığımız olaylar varlıklarını gerçekleştikleri andaki kadar korusaydı Şimdi’mizi yaşayamazdık. Zira geri gelmeyecek olanların hasreti, suçluluk hissi, intikam arzuları ve pişmanlıklar hayatımızı istilâ ederdi ve biz Şimdi’mizi yaşamaya vakit bulamazdık. Geçmişi hatırlarken geçmişe gitmeyiz, hâlâ Şimdi’nin içindeyiz. Unutma özgürlüğü insanı kin tutmanın ezici yükünden ve intikam ateşinin yakıcılığından korur. Eğer unutamasaydık kalplerimiz bir haz ve ızdırap mezarlığına dönüşürdü.

Büyük şair Abdurrahim KARAKOÇ ise Mihriban’ına unutması gerektiğini nasihat emiştir şiirinde ;

Unutmak kolay mı deme
Unutursun Mihriban’ım.
Oğlun kızın olsun hele,
Unutursun Mihriban’ım.

Bugünden kaçarak geriye gitmek bugünlerin ve şimdilerin hakkıyla yaşanmasına mani olur ve ıskalanmış bugünler üstüste yığılmaya başlar. Bir müddet sonra geçmişin naftalin kokan acıları atmaya üşendiğimiz çöpler gibi kapı önünde birikir. Geriye gitmek… kendinden yahut başkalarından intikam almak, hatalarından dolayı tekrar tekrar pişman olmaktır. Unutarak, affederek, affedilmeyi umarak bizi geçmişe döndürecek gemileri yakarız. Bu unutuşlar her yeni gün yeni bir başlangıçtır.

Unutmaktan başka çaremiz yok bırakın acısı izler bıraksın…

Ve bir Şiir daha

IMMORTEL LİMANI

En soğuk havalarda ve en yağmurlusunda öpmek istediğimi seni
Hiçbir zaman söylemeyeceğim
Yazıklar olsun ki bana
Hiçbir zaman Paris’i göremeyeceğim…
Immortel Limanı’na bağlayıp kalbimi
Geri dönmeyeceğim…
Sensizlik ki…
İçimde bir yaradır
Sensizliğin içimde yara olduğunu söyleyemeden öleceğim
Krizantemler vardır şimdi oralarda
Krizantemlerin orada olduğunu hiçbir zaman göremeyeceğim
Sevdadan yana, şiirden yana
Ne varsa yakacağım ellerim tutuşup kül olacak
Ne vurdumduymaz ne fazlaca kahpe
Mona Lisa misali…

Solenzara söylerken gözlerim üşümeyecek, ellerim ağlamayacak
Sevdadan yana, senden yana
Ne varsa avuçlarımda yakacağım
Tam yakacağım derken kibritimi denize düşüreceğim
Bir karayel gibi geçeceğim önünden
Vücudunu parçalamaya hazırlanırken nefesim tükenecek
Perişan olacağım…
Ve saçların hiçbir zaman uçuşmayacak
Rüzgarda…

Şiir : GÜL YETİŞMİŞ

Kimler Neler Demiş?

avatar
wpDiscuz