Gönüllerin kurak iklimine bir damla yağmur düşürebilsem satırlarımla. Her pencerede kırık dökük ışıklar süzülüyor. Her kırık dökük ışıkta beliren bir hikaye. Ve hikayelerin gözlerinde hüzün yükünü tutmuş iyiden iyiye.
Hangi kalbe dokunsam elim yandı. Hangi göze baksam tuzsu bir sıcaklık aktı. Acının tutuşturduğu bu âleme neden su olunamadı?
Gönüller başını yaslamış hicranın duvarına, muştulu bir haber bekliyor gün boyunca.
Yazık bize ki, gelecek yönü tayin etmekten bihaberiz. Asıl olan vazifelerimizden uzaklaştıkça yolumuzu saran dikenlerden incinmekteyiz.
İnciten biz, incinen biz…
Bir türlü durmak bilmeyen saatin kadranında gözümüz. Kaybolan zamanın boş sayfalarını bırakıyor ellerimize. Her geçen salise zararda olduğumuzu iliklerimize kadar hissettiriyor. Dalgın bakışların altına uzun çizgiler çekerek…

Geçen zamanın acı bilançosu mutsuzluk… Acı geziyor damarlarımızda. Eksik bıraktıklarımız vakti gelince gün yüzüne çıkıyor. Bir iç hesaplaşma kendimizle. Ömrün süzgeçten geçme vakti gelip dayandı.

Kaç hayır dua biriktirdik ,kaç dua sunduk şifa niyetine? Kaç aç doyurduk, yetim başı okşadık? Kaç kere secdeye düşen başımız Allah için ağlamayı bildi? Kaç namazımızı doğru kılıp da yürek serinliğini hissedebildik ?
Kaç yalanın ortağı olduk? Kendi çıkarlarımız için kaç yanlışa doğru dedik ?

Soruyorum şimdi;

Sorguladıkça “ben’i” kaç kişi tebessüm edebildik?
İyi değiliz evet, sağlığımız bozuldu. Ruhumuzdan cerahat fışkırıyor. Tertemiz açmıştık yaşama gözlerimizi. Günahsız birer sabiydik. Büyüdük, inancın gölgesinden uzaklaştık günbegün. Kendimizi inanca değil, inancımızı kendimize uydurduk. Her yanlışımıza bir kılıf bulduk. İçimizdeki vicdani rahatsızlığımızı susturduk, üzerine bir örtü örttük.
Bakıyorum da hepimiz bir hasta ruhun koynunda sabahlıyoruz. Ne uykularımız da, ne de uyanık hallerimiz de hayır var.

Herkes aynı sıkıntıdan muzdarip. Geldiğimiz bu hallerin sebebi kendimiz.
Yara belli, hastalık belli ve şifası belli.
Gözlerime, uykusuzluğun sürmesini çektim yine. Birazdan tan yerinin ağartısında gölgeleneceğim. Huzuruna çıkmanın güzel bir telaşı var. Dudaklarımdan sessizce bırakıyorum tespih tanelerini. Birazdan şifa bulacak acıyan yanların. Hadi ‘’ben’’ ,sık dişini…

Sündüs ARSLAN AKÇA

Kimler Neler Demiş?

avatar
wpDiscuz