bazı masallar gece,
ve gece bazı masallar
düşerken kaleme
düşerlermiş yüreğe, gözlere
perdesizce…

perdeler varken bile gözlerimiz kamaşırdı
her bir kelimede.

kayıp bir adamın elinin gölgesinde;
ay ışığı, dingin bir deniz
ve yağmurun yanında, bahsedilecek bu masal
ölüme koştuğumdur
bile bile ladeslerle.

yıldızların kıskandığı bir masal bu;
aynı zamanda şahit kılındığı

içinde orta kelimeli bir kahve,
ıslak çimen kokusu,
ve elmalı turta var
notalar…

uyurken bile özlenilen
gecenin rahmine düşmüş
bir güzellik, belki neşe…

biz sahnede,
biz perdelerin içinde ve önünde
susmalarımızı duyup
gecenin içinden gölgeleri kaçırabilirdik;
soluklanabilirdik yangın merdivenlerinde
geceden azat göz bebeklerimizle.

dileklerimizi tutarken gecelerce
adam oltasını sözlerinden örmüştü
ben gözlerimden.
kayan yıldızları tutmuştum;
kanayan dileklerle,
hepsi gözlerimde.

ve biz seninle kayıp adam,
gölgeleri bile gölgede bırakmıştık
kepenkler inerken
şimdi geride ay yanığı sular
çalkalanırlar.

masalın sonunda, gözlerimi yanıma alamadım.
ölüler gözlerini yanına alır mıydı
bir de, ışık kalır mı

gözlerimle…

Yağmur Ayşe Kan

Kimler Neler Demiş?

avatar
wpDiscuz