Ey kasıkları yoksul güvercin,
gecenin entarisi gizli anahtar yokuşu
Teslim olunmuş bir uçuştur
maviye tüylerini döken.
Uyanıklığı tırnak diplerine batan kadın,
sen kadar özgür değildir.
Ağzında doluşuyor yıldızın güne bıraktığı çiğ
çıtırdayan toprağa, söyle en çok kim sevinir.

Yorulmuş kanadını delip geçen rüzgara
sığındır hüzünleri, sığındır tüm günahların yükünü
seçilemez değildir cennetin rengi
sen muştulayansın Nuh’un ilk sevincini
Gecenin morarmış nefesinde,
içimi kundaklayan yalnızlığı, ne olur kanadına bindir

Sen ey umuduyla kargaların rengini solduran
dünya yoksul bir yaşama elverişli değildir
doğayı zindanlayan insan hırslarını
sürgünle göğün bermudasına
rahminde biriken nisaları sevindir

Ayın parlak tenine uzanamıyor kirli düşler
ak gövdeni merdiven kıl köklerini ölümden alan uykuya
Sindir, sevindir, insanı ısındır
masumiyet beyazı en çok sende güzeldir

Ayşe Gönenç

Kimler Neler Demiş?

avatar
wpDiscuz