Belki bir gün Mardin’e düşer yolumuz
Zinciriye medresesinin alnına çıkarız
çiçekleri unutmazsın sen
alçı taşlarının içinde açar bazen onlar
Sonra alnında medresenin
harran ovasına tutarsın ellerimi
çiçeklerini dökersin avucuma
avucumdan ovayı bereketlendirir belki Allah

Yüzünde güneş akisleri
yüzüm çillenir
çillerime dokunur parmakların
gülüşüm olur mezopotamya
çocuklar uyur her çilin kızıllığında
Harran Ovası’na rüzgarla dağılır
masallar, ninniler ve şahmeran

Sevgin gerdanım olur,
alevlenir aydınlatır şehrimi
Nazlıdır Mardin’in bilekleri
bileklerime benzer dar sokakları
damar damar kayboluş
aydınlığa çıkar gölgeler

Burnundan tutuverirsin Ulu Camiyi
savrulur güvercin kanatları
alnımdan alnına yazgı kuşları
süzülerek iner merdivenlerden
yuvalanır avucumdan avucuna
hiç bitmez olur ilkbahar

Ayşe Gönenç

Kimler Neler Demiş?

avatar
wpDiscuz