Amansız Yol

0
87

“Gruzdev; — Katya, böylesine aşağılanman için sebep neydi? diye sordu bir daha.

Genç kadın Gruzdev’e ürkek ürkek baktı. Onurlu, sıcak, içten bakışları vardı soruyu soran adamın; daha doğrusu ona öyle geldi. Bu düşmüş yaratıklar onurlu bakışlara bayılırlar, pervanelerin lambanın çevresine üşüştükleri gibi ışığa atarlar kendilerini… Böylelerine başka bir şey vermeniz gerekmez, bir kerecik sıcacık bakmanız yeter. Masa örtüsünün saçaklarıyla oynayan Katya acıklı öyküsünü utana sıkıla bir çırpıda Gruzdev’e anlattı. Hepimizin bildiği, sıradan bir öyküydü bu da. Karşısına çıkan bir erkek, verilen söz ve aldatma …

Gözlerinden sicim gibi yaşlar inen Katya kürkünün üstten üç düğmesini çözdü, ağır ağır soyunmaya başladı. Düşmüş kadını yola getiren kahramanın öyküsü çoktan çıkmıştı aklından.

Rüzgâr bir dilim ekmek uğruna insanın bazen nelere katlandığını ilk kez görmüşçesine azgın azgın uludu.”

(Anton Çehov Bütün Öyküleri 1-Cem Yayınevi-Çeviren: Kamuran Şipal – Laf, laf, yalnız laf… Sayfa 162-165)

 

Belirti ve ithaf: Wenders’in filminden alınan kesit, film kesitine başlık olan İlhami Çiçek dizeleri yahut Çehov’un öyküsünden alınmış metin, genelde Ömer Kavur’a, özel de Kavur’un 1985 yapımı Amansız Yol*  filmine ithaf edilmiştir.

(Aralarındaki ilişkiyi bulana Polaroid makine çekilişsiz kurasız hediye edilecektir.)

Mustafa Erdi Atılgan

Kimler Neler Demiş?

avatar
wpDiscuz